ကြ်န္မကုိ လူမ်ဳိးစဲြ ရွိတယ္ပဲေျပာေျပာ၊ ေဒသစဲြ ရွိတယ္ပဲေျပာေျပာ ေတာင္ၾကီး အေၾကာင္းဆိုရင္ ေန႔ေတာင္အကူး မခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ၾကြားခ်င္... အဲ ေျပာခ်င္ေနသူပါ။ ေတာင္ၾကီးကေဟ့ ဆိုတာနဲ႔ ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း စဥ္းစား မေနေတာ့ဘဲ ခင္ပစ္တတ္ၾကပါတယ္။ ကြ်န္မတင္ မဟုတ္ပါဘူး။ ေတာင္ၾကီးကလူတိုင္း ဒီလို ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ လူမ်ဳိးစဲြ၊ ေဒသစဲြ မဟုတ္ဘဲ အိမ္မွာ အတူေနတဲ့ ေမာင္ႏွမေတြ အျပင္မွာ လာေတြ႔ၾကတဲ့ ပံုစံမ်ဳိးပါ။ ေတာင္ၾကီးက လူေတြ စည္းလံုးေၾကာင္း ဟိုးအရင္ ေမာင္ေမာင္သန္း ဆပ္ကပ္ မီးရွိဳ႔ခံရတာကိုက ရာဇ၀င္လိုလို ပံုျပင္လိုလို သက္ေသထူေနပါတယ္။ တခါက စတိတ္ရွိဳး သြားၾကည့္ဖူးတယ္။ တျခား အဆိုေတာ္ေတြ တက္ေတာ့ ဆင္းဆင္းဆိုျပီး ေအာ္ၾကတယ္။ စိုင္းထီးဆိုင္နဲ႔ ေလးျဖဴဆိုရင္ ျငိမ္ေနၾကျပန္ေရာ... ဒီလိုလုပ္တာ မေကာင္းမွန္း သိေပမယ့္ ေတာင္ၾကီးကလူေတြ ေဒသစြဲ လူမ်ဳိးစဲြ ရွိတယ္လို႔ ေျပာလိုက္ရင္ လြန္မယ္မထင္ပါဘူး။ ေအာက္ပံုေတြက တန္ေဆာင္တိုင္ပဲြက ပံုေတြပါ.. ဒီကေန ကူးယူထားပါတယ္။ တျခားပံုေတြလဲ ရွိပါေသးတယ္။
တနွစ္ထက္တႏွစ္ အရည္အေသြးေတြနဲ႔ အေကာင္ေတြ ပိုစံုလာပါတယ္။ ရွမ္းျပည္နယ္ရဲ႔ အလံကို အေကာင္ေတြရဲ႔ ကိုယ္ေပၚမွာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။
ဒါက မီးပံုးပ်ံ အေပၚတက္ႏိုင္ဖို႔ အရွိဳ႔ခံလိုက္ရမဲ့ မရွိမျဖစ္ မီးစာပါ...
မီးပံုးပ်ံေအာက္မွာ အလွခ်ိတ္တဲ့ မီးေတြပါ..... ဖေယာင္းတိုင္မီးခြက္နဲ႔ ေလထီးေလးေတြပါ။
အလွခ်ိတ္မီးကို မီးပံုးပ်ံေအာက္မွာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။
ပေဒသာပင္ လွည့္ေနတာပါ။ သူတုိ႔ရဲ႔ ကိုယ္ေပၚကေန ကြ်န္မရဲ႔ ေက်ာင္းေနတုန္း ဘ၀ကို ျပန္ျမင္ေယာင္မိ ေစပါတယ္။
လွလွပပ တက္သြားတဲ့ မီးပံုးပ်ံေတြ၊ ထမ္းသြားတဲ့ ပေဒသာပင္ေတြသာ ကြ်န္မတို႔ ျမင္ၾကရတာပါ။ အဲလို မီးပံုးပ်ံ အေပၚကိုတက္ႏိုင္ဖို႔ သူတို႔ ဘယ္ေလာက္ အပင္ပန္း ခံခဲ့ရတယ္ဆိုတာ ကြ်န္မတို႔ မသိခဲ့ၾကပါဘူး။ ေကာင္းကင္ေပၚ မတက္ခင္ မီးေလာင္ခံခဲ့ရတဲ့ မီးပံုးပ်ံေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိမလဲ....
No comments:
Post a Comment